planen konjugieren
planen (to plan). Hilfsverb: haben. Partizip II: geplant. Regelmäßig.
Präsens
| ich | plane |
| du | planst |
| er/sie/es | plant |
| wir | planen |
| ihr | plant |
| sie/Sie | planen |
Präteritum
| ich | plante |
| du | plantest |
| er/sie/es | plante |
| wir | planten |
| ihr | plantet |
| sie/Sie | planten |
Perfekt
| ich | habe geplant |
| du | hast geplant |
| er/sie/es | hat geplant |
| wir | haben geplant |
| ihr | habt geplant |
| sie/Sie | haben geplant |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geplant |
| du | hattest geplant |
| er/sie/es | hatte geplant |
| wir | hatten geplant |
| ihr | hattet geplant |
| sie/Sie | hatten geplant |
Futur I
| ich | werde planen |
| du | wirst planen |
| er/sie/es | wird planen |
| wir | werden planen |
| ihr | werdet planen |
| sie/Sie | werden planen |
Konjunktiv II
| ich | plane |
| du | planest |
| er/sie/es | plane |
| wir | planen |
| ihr | planet |
| sie/Sie | planen |
Imperativ
du: plane! · ihr: plant! · Sie: planen Sie!
Beispielsätze
- Ich plane eine Reise nach Italien. (I am planning a trip to Italy.)
- Wir haben den Umzug schon geplant. (We have already planned the move.)
- Sie planten, im Sommer zu heiraten. (They planned to get married in the summer.)
Anderes Verb konjugieren
Kostenlos starten