lernen konjugieren
lernen (to learn). Hilfsverb: haben. Partizip II: gelernt. Regelmäßig.
Präsens
| ich | lerne |
| du | lernst |
| er/sie/es | lernt |
| wir | lernen |
| ihr | lernt |
| sie/Sie | lernen |
Präteritum
| ich | lernte |
| du | lerntest |
| er/sie/es | lernte |
| wir | lernten |
| ihr | lerntet |
| sie/Sie | lernten |
Perfekt
| ich | habe gelernt |
| du | hast gelernt |
| er/sie/es | hat gelernt |
| wir | haben gelernt |
| ihr | habt gelernt |
| sie/Sie | haben gelernt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gelernt |
| du | hattest gelernt |
| er/sie/es | hatte gelernt |
| wir | hatten gelernt |
| ihr | hattet gelernt |
| sie/Sie | hatten gelernt |
Futur I
| ich | werde lernen |
| du | wirst lernen |
| er/sie/es | wird lernen |
| wir | werden lernen |
| ihr | werdet lernen |
| sie/Sie | werden lernen |
Konjunktiv II
| ich | lernte |
| du | lerntest |
| er/sie/es | lernte |
| wir | lernten |
| ihr | lerntet |
| sie/Sie | lernten |
Imperativ
du: lerne! · ihr: lernt! · Sie: lernen Sie!
Beispielsätze
- Ich lerne Deutsch. (I am learning German.)
- Er hat viel für die Prüfung gelernt. (He learned a lot for the exam.)
- Wir werden in der Schule viel lernen. (We will learn a lot at school.)
Anderes Verb konjugieren
Kostenlos starten