hoffen konjugieren
hoffen (to hope). Hilfsverb: haben. Partizip II: gehofft. Regelmäßig.
Präsens
| ich | hoffe |
| du | hoffst |
| er/sie/es | hofft |
| wir | hoffen |
| ihr | hofft |
| sie/Sie | hoffen |
Präteritum
| ich | hoffte |
| du | hofftest |
| er/sie/es | hoffte |
| wir | hofften |
| ihr | hofftet |
| sie/Sie | hofften |
Perfekt
| ich | habe gehofft |
| du | hast gehofft |
| er/sie/es | hat gehofft |
| wir | haben gehofft |
| ihr | habt gehofft |
| sie/Sie | haben gehofft |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gehofft |
| du | hattest gehofft |
| er/sie/es | hatte gehofft |
| wir | hatten gehofft |
| ihr | hattet gehofft |
| sie/Sie | hatten gehofft |
Futur I
| ich | werde hoffen |
| du | wirst hoffen |
| er/sie/es | wird hoffen |
| wir | werden hoffen |
| ihr | werdet hoffen |
| sie/Sie | werden hoffen |
Konjunktiv II
| ich | hoffte |
| du | hofftest |
| er/sie/es | hoffte |
| wir | hofften |
| ihr | hofftet |
| sie/Sie | hofften |
Imperativ
du: hoff! · ihr: hofft! · Sie: hoffen Sie!
Beispielsätze
- Ich hoffe, dass es bald regnet. (I hope it rains soon.)
- Wir hofften auf eine bessere Zukunft. (We hoped for a better future.)
- Sie hat gehofft, dass sie die Prüfung besteht. (She hoped that she would pass the exam.)
Anderes Verb konjugieren
Kostenlos starten