hassen konjugieren
hassen (to hate). Hilfsverb: haben. Partizip II: gehasst. Regelmäßig.
Präsens
| ich | hasse |
| du | hasst |
| er/sie/es | hasst |
| wir | hassen |
| ihr | hasst |
| sie/Sie | hassen |
Präteritum
| ich | hasste |
| du | hasstest |
| er/sie/es | hasste |
| wir | hassten |
| ihr | hasstet |
| sie/Sie | hassten |
Perfekt
| ich | habe gehasst |
| du | hast gehasst |
| er/sie/es | hat gehasst |
| wir | haben gehasst |
| ihr | habt gehasst |
| sie/Sie | haben gehasst |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gehasst |
| du | hattest gehasst |
| er/sie/es | hatte gehasst |
| wir | hatten gehasst |
| ihr | hattet gehasst |
| sie/Sie | hatten gehasst |
Futur I
| ich | werde hassen |
| du | wirst hassen |
| er/sie/es | wird hassen |
| wir | werden hassen |
| ihr | werdet hassen |
| sie/Sie | werden hassen |
Konjunktiv II
| ich | hasste |
| du | hasstest |
| er/sie/es | hasste |
| wir | hassten |
| ihr | hasstet |
| sie/Sie | hassten |
Imperativ
du: hasse! · ihr: hasst! · Sie: hassen Sie!
Beispielsätze
- Ich hasse es, wenn es regnet. (I hate it when it rains.)
- Er hasste seine Arbeit. (He hated his job.)
- Wir werden diesen Film nicht mehr hassen. (We will not hate this movie anymore.)
Anderes Verb konjugieren
Kostenlos starten