gefallen konjugieren
gefallen (to please). Hilfsverb: haben. Partizip II: gefallen. Unregelmäßig.
Achtung: Dieses Verb verlangt immer den Dativ für die Person, der etwas gefällt.
Präsens
| ich | gefalle |
| du | gefällst |
| er/sie/es | gefällt |
| wir | gefallen |
| ihr | gefallt |
| sie/Sie | gefallen |
Präteritum
| ich | gefiel |
| du | gefielst |
| er/sie/es | gefiel |
| wir | gefallen |
| ihr | gefallt |
| sie/Sie | gefallen |
Perfekt
| ich | habe gefallen |
| du | hast gefallen |
| er/sie/es | hat gefallen |
| wir | haben gefallen |
| ihr | habt gefallen |
| sie/Sie | haben gefallen |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gefallen |
| du | hattest gefallen |
| er/sie/es | hatte gefallen |
| wir | hatten gefallen |
| ihr | hattet gefallen |
| sie/Sie | hatten gefallen |
Futur I
| ich | werde gefallen |
| du | wirst gefallen |
| er/sie/es | wird gefallen |
| wir | werden gefallen |
| ihr | werdet gefallen |
| sie/Sie | werden gefallen |
Konjunktiv II
| ich | gefiele |
| du | gefiele(s)t |
| er/sie/es | gefiele |
| wir | gefielen |
| ihr | gefiele(t) |
| sie/Sie | gefielen |
Imperativ
du: gefalle! · ihr: gefallt! · Sie: gefallen Sie!
Beispielsätze
- Das neue Kleid gefällt mir sehr gut. (The new dress pleases me very much.)
- Sein Vorschlag hat ihr nicht gefallen. (His suggestion did not please her.)
- Ich hoffe, dass die Musik euch gefallen wird. (I hope that the music will please you all.)
Anderes Verb konjugieren
Kostenlos starten